Vlaanderen was jaren geleden zeer bekend om haar lokale groepen voor en door holebi-jongeren met als doel het creëren van een veilige omgeving en ontmoeting.  De holebi-jongeren groepen in Vlaanderen kwamen vrijwel in alle grote centrumsteden en regionale steden voor. De laatste 7 jaar zien we in een snel tempo het aantal holebi-jongerenverenigingen in Vlaanderen verdwijnen.

groep holebi-jongeren

Dit is enerzijds te wijten aan de nieuwe manier hoe jongeren communiceren waardoor voor veel holebi- en transgenderjongeren de nood aan een permanente ontmoetingsgroep afneemt. Hierdoor waren en zijn er steeds minder kartrekkers van dergelijke initiatieven. Verder weegt de administratieve last steeds zwaarder door bij de weinige kartrekkers, waardoor er minder tijd over blijft om activiteiten te organiseren.

Dit wil niet zeggen dat er geen nood meer is aan lokale ontmoetingsinitiatieven. Jongeren hebben nog steeds de nood om in een veilige omgeving hun eerste ontmoetingen te hebben. We kunnen moeilijk toelaten dat de eerste ontmoetingen via het internet plaats vinden. Het internet is geen veilige ontmoetingsomgeving omdat holebi-jongeren extra kwetsbaar zijn.

Daarom pleit Rainbow Solutions ook om lokale initiatieven te verankeren in het jeugdcentrum of jeugdhuis als werkgroep of als thematisch team. Verder kan een samenwerking met omliggende gemeente een meerwaarde betekenen.

Enkele veel voorkomende vragen: 

1. Waarom moet de gemeente ontmoeting organiseren voor LGBT-jongeren onderling?

  • Omdat … jong zijn en erachter komen dat je lesbisch, homo, bi of transgender bent, niet makkelijk is.
  • Je gericht bent op het verbeteren van het welzijn, de maatschappelijke participatie, zelfredzaamheid en gezondheid van alle jongeren in jouw regio; dus ook die van holebi- en transgenderjongeren.
  • Je alle jongeren een jeugd gunt waarin ze kunnen praten en lol maken met jongeren die ‘zijn zoals zij’, wanneer je het niet doet.
  • LGBT-jongeren in jouw regio geen plek hebben waar ze helemaal zichzelf kunnen zijn,
  • ontmoeting te beschouwen is als een vorm van zelfhulp of burgerinitiatief, ontmoeting tussen LGBT-jongeren (grotere) problemen voorkomt die specifiek bij LGBT-jongeren kunnen spelen. Het gaat met name om psychische problemen zoals depressie en suïcidaal gedrag

2. Ontmoeting tussen LGBT-jongeren onderling betekent dat …

  • LGBT-jongeren elkaar in een veilige omgeving kunnen ontmoeten en leren kennen
  • de jongeren ontspannende activiteiten kunnen ondernemen en met elkaar praten over hun ervaringen met betrekking tot jong zijn en LGBT-zijn.
  • Zij door die ontmoeting met andere LGBT-jongeren beter in hun vel zitten. Het draagt bij aan hun empowerment.
  • Zij zelf, met ondersteuning van maatschappelijke organisaties, die ontmoeting organiseren.

3. Is ontmoeting wel een taak van het jeugdcentrum of jeugdhuis?

Moeten jongeren het zelf niet doen? Ja natuurlijk moeten jongeren het zelf regelen. Maar ze kunnen het niet altijd helemaal alleen. Ondersteuning door professionals of ervaren vrijwilligers van het jeugdhuis of jeugdcentrum heeft veel meerwaarde. Professionals en vrijwilligers hebben meer ervaring met organiseren, ze weten de wegen en kunnen ingrijpen als er iets misgaat. Daarnaast kunnen LGBT-jongeren het spannend vinden om alles alleen te organiseren: ze zijn misschien onzeker over hoe ze andere LGBT-jongeren kunnen benaderen of bang dat er niemand naar hun activiteiten komt. Als ervaren jeugdorganisatie kun je vaak net dat steuntje in de rug geven dat ze nodig hebben.

4. Waarom pakken jeugdhuizen / jeugdcentra dit niet altijd uit zichzelf op?

Jeugdhuizen of jeugdcentra hebben de situatie en thematiek van LGBT-jongeren niet altijd op hun netvlies. Dat komt omdat jongeren uit zichzelf vaak (nog) niet durven te praten over hun holebi-transgender gevoelens, en volwassen er vaak niet naar durven vragen. Ook in groepen zoals bij het jongerenwerk komt het vaak weinig aan de orde. Wanneer het in een groep meisjes bijvoorbeeld over liefde en relaties gaat, gaat het al gauw over jongens. Niet gek, maar dat betekent dat een groep meisjes buiten de boot valt. Bij het jeugdwerk zoals jeugdhuizen, jeugdcentra, jeugdvereniging of speelpleinwerkingen kan hierdoor onterecht het beeld ontstaan dat de doelgroep nauwelijks bestaat. Gemeenten zijn daarom erg belangrijk: zij kunnen de thematiek en de doelgroep op de kaart zetten.

5. Waarom moeten we in de gemeente iets apart organiseren voor holebi- en transgenderjongeren?

Holebi zijn is toch heel normaal? Er worden toch ook geen heteroontmoetingen georganiseerd? Onder jongeren is de norm meestal dat iedereen heteroseksueel is. En van transgender-zijn weten ze vaak niet veel af. Op sportactiviteiten, discoavonden, uitjes, debatten, voorlichtingen en alle andere activiteiten voor jongeren is de ongeschreven regel dat iedereen hetero is: de meisjes kletsen over jongens, de jongens kijken naar de meisjes. Dat maakt het moeilijk voor holebi- en transgenderjongeren om zichzelf te zijn en andere holebi- en transgenderjongeren te ontmoeten tijdens die activiteiten. Op aparte activiteiten voor LGBT-jongeren kan dat wel.

6. Als onze gemeente zorgt voor ontmoeting, is er dan geen hulpverlening voor deze jongeren meer nodig?

Ontmoeting zorgt ervoor dat LGBT-jongeren beter in hun vel komen te zitten. Het werkt preventief. Maar voor een deel van de jongeren is meer nodig: jongeren die thuis in de knel komen omdat ouders hun LGBT-zijn niet accepteren, jongeren die flink gepest worden, of jongeren die ernstige psychische problemen hebben. Goede hulpverlening is dus ook voor LGBT-jongeren van groot belang. Daarom dient de (jeugd)hulpverlening en ondersteuning in de gemeente goed toegankelijk te zijn voor deze doelgroep. Dit kan bijvoorbeeld door LGBT expliciet op te nemen in de aanbesteding, en deskundigheidsbevordering over LGBT bij professionals en vrijwilligers in zorg en welzijn te stimuleren.